مقاوم سازی ساختمان با ژاکت بتنی
یکی از مهمترین اهداف اجرای ژاکت بتنی، افزایش ظرفیت باربری و ارتقای عملکرد لرزهای ساختمان است. در بسیاری از پروژهها، اعضای سازه برای بارهای جدید طراحی نشدهاند یا به مرور زمان دچار کاهش مقاومت شدهاند. در چنین شرایطی، استفاده از این روش میتواند بدون نیاز به تخریب کامل ساختمان، مقاومت موردنیاز را تأمین کند. در پروژه های مقاوم سازی بتن ، ابتدا وضعیت سازه توسط مهندسان بررسی میشود و پس از تحلیل نتایج، ضخامت ژاکت، تعداد میلگردها و جزئیات اجرایی تعیین خواهد شد.
از جمله مواردی که نیاز به مقاوم سازی با ژاکت بتنی را افزایش میدهد میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- افزایش تعداد طبقات ساختمان
- تغییر کاربری سازه
- ضعف در طراحی اولیه
- فرسودگی و خوردگی آرماتورها
- آسیبهای ناشی از زلزله
- افزایش بارهای وارده
- کاهش مقاومت بتن موجود
برخی خدمات مکمل مهتکسا که نقش مهمی در کیفیت اجرای ژاکت بتنی دارند عبارتاند از:
مزایای استفاده از ژاکت بتنی
ژاکت بتنی یکی از پرکاربرد ترین روش های مقاوم سازی ساختمان محسوب میشود و به دلیل سازگاری بالا با سازههای بتن آرمه، در بسیاری از پروژه های بهسازی لرزهای مورد استفاده قرار میگیرد.
طراحی ژاکت بتنی بر اساس ضوابط مهندسی
طراحی ژاکت بتنی تنها به افزایش ضخامت بتن محدود نمیشود. ابعاد عضو، ظرفیت باربری موردنیاز، میزان بارهای وارده و رفتار کلی سازه باید در محاسبات لحاظ شوند.
مهمترین پارامترهای طراحی عبارتاند از:
- تغییر سختی سازه: افزایش ابعاد ستون یا تیر باعث افزایش سختی عضو میشود. این موضوع باید در مدلسازی سازه لحاظ شود تا از ایجاد تمرکز تنش و آسیب در سایر بخشها جلوگیری شود.
- محصورشدگی بتن: خاموت های عرضی باعث ایجاد محصورشدگی در بتن هسته شده و شکلپذیری عضو را افزایش میدهند.
- مهار میلگردهای طولی: میلگرد های طولی باید در فونداسیون یا دال سقف مهار شوند تا انتقال نیرو به درستی انجام شود.
- افزایش ظرفیت خمشی و برشی: هدف اصلی از اجرای ژاکت، افزایش مقاومت خمشی، برشی و ظرفیت باربری عضو است.