مقاوم سازی بتن مجموعهای از راهکارهای مهندسی است که طی مراحل مقاوم سازی بتن و پس از ارزیابی وضعیت سازه اجرا میشود. روش های مقاوم سازی بتن با توجه به نوع سازه، شرایط بهرهبرداری و اهداف انتخاب میشوند و هر کدام کاربردهای خاص خود را دارند. از مهمترین انواع روش مقاوم سازی بتن میتوان به مقاوم سازی بتن با FRP برای افزایش ظرفیت باربری و شکلپذیری، مقاوم سازی بتن با ژاکت فولادی و ژاکت بتنی برای تقویت ستونها و تیرها، تکنیک های مقاوم سازی بتن با دیوار برشی و مقاوم سازی بتن با بادبند برای افزایش مقاومت جانبی سازه، تکنیک های مقاوم سازی بتن با پیش تنیدگی و پس تنیدگی برای بهبود عملکرد اعضای سازهای، مقاوم سازی بتن با دمپرها برای کاهش انرژی ناشی از زلزله و مقاوم سازی بتن با جداگرهای لرزه ای برای کاهش انتقال نیروهای لرزه ای به ساختمان اشاره کرد که انتخاب هر کدام بر اساس مطالعات نی و محاسبات مهندسی انجام میشود همچنین به مقایسه روش های مقاوم سازی بتن پرداخته شده است تا شما بهترین انتخاب را داشته باشید .
مقاوم سازی بتن چیست؟
مقاوم سازی یا تقویت بتن مجموعهای از تکنیکها و فرآیندهای مهندسی است که به منظور افزایش باربری، بهبود عملکرد لرزهای و افزایش دوام و عمر یک سازهی بتنی انجام میگیرد. اجرای مقاومسازی بتن فقط به معنای تعمیر نیست و در واقع شامل مراحلی میشود که برای بهبود سازه و ارتقای آن به استانداردهای ایمنی امروزی ضروری هستند.
مقاوم سازی بتن با روش افزایش ابعاد، تیر، ستون و فونداسیون سازه: اجزای یک سازه بتنی را می توان با استفاده از روکش بتنی یا فولادی تقویت کرد. این کار باعث پوشش بتن و میلگردها می شود و مقاومت فشاری و برشی سازه را افزایش می دهد. با این روش، ظرفیت و میزان تحمل سازه بتنی در برابر بارهای جانبی، لرزه و بارهای ثقلی بیشتر می شود.
اهمیت و ضرورت مقاوم سازی سازه های بتنی
ایمنی و استحکام ساختمان از مهمترین فاکتورهایی است که بر حفظ جان و مال افراد و افزایش طول عمر سازه تاثیر میگذارد. به همین دلیل استفاده از انواع روش مقاوم سازی بتن میتواند در افزایش مقاومت سازه بتنی در برابر زلزله، بارهای اضافی و سایر عوامل موثر باشد و دوام و عمر آن را تا حد زیادی افزایش دهد. نیاز به تغییر کاربری ساختمان، افزایش طبقات، اصلاح طراحی سازه، اصلاح ضعفهای اجرایی، تعمیر فرسودگی، خوردگی یا کاهش مقاومت اعضای سازهای مانند تیرها، ستونها و سقفها همگی عواملی هستند که میتوانند اجرای عملیات مقاومسازی بتن را ضروری کنند.
دلایل کاهش مقاومت و آسیب دیدگی بتن
برای استفاده از انواع روش مقاوم سازی بتن ابتدا باید با فاکتورهای موثر بر کاهش مقاومت و آسیبدیدگی سازه بتن آشنا شویم. اجرای نامناسب بتن از جمله ویبره نزدن درست، عملآوری نامناسب و خطاهای انسانی از عواملی هستند که باعث کاهش مقاومت بتن میشوند. طرح اختلاط نامناسب و نسبت آب به سیمان بالا نیز باعث میشود بتن متخلخل و مقاومت آن پایین باشد. همچنین عواملی مانند خوردگی آرماتورها، ترک خوردگی و فرسایش بتن در مرور زمان و افزایش بارگذاری سازه نیز ساختار بتن را تضعیف کرده و آن را نیازمند ترمیم و مقاومسازی بتن میسازد.
قبل از فرآیند مقاوم سازی بتن چه بررسی انجام میشود؟
پیش از فرآیند مقاومسازی و انتخاب روش مقاوم سازی بتن موارد زیر باید بررسی شود:
مراحل مقاوم سازی بتن: 1. ارزیابی اولیه سازه
ابتدا لازم است سازه توسط مهندسان سازه واجد شرایط ارزیابی شود. این ارزیابی شامل بازرسی سازه، ارزیابی ظرفیت تحمل بار، پیشبینی بارهای جدید وارد بر سازه و شناسایی نقاط ضعف و ایرادات آن میشود. این ارزیابی کمک میکند روش درست مقاومسازی بتن انتخاب شود.
مراحل مقاوم سازی بتن: 2. آزمایش مقاومت بتن
پیش از انجام عملیات مقاوم سازی بتن، ارزیابی بتن سخت شده و آزمایش مقاومت بتن انجام میشود که یکی از مراحل مهم مقاومسازی سازههای بتنی محسوب میشود. به این ترتیب سازه مورد ارزیابی قرار گرفته و میزان مقاومت المانهای سازه بررسی میشود.
مراحل مقاوم سازی بتن: 3. بررسی وضعیت آرماتورها
از مهمترین مراحل مقاوم سازی بتن میتوان به بررسی وضعیت آرماتورها اشاره کرد. در واقع میلگردها نقش اصلی را در تحمل نیروی کششی ایفا میکنند و هرگونه خوردگی، زنگزدگی، کاهش سطح مقطع یا گسیختگی آنها میتواند مقاومت کلی سازه را کاهش دهد. کارشناسان با بررسی چشمی و آزمایشهای غیرمخرب، وضعیت بتن و میلگردها را ارزیابی کرده و نیاز آنها به ترمیم، تعویض یا تقویت را بررسی میکنند.
مراحل مقاوم سازی بتن: 4. بررسی نقشه ها و تحلیل سازه
پس از بررسی وضعیت بتن و آرماتورها، نوبت به مطالعهی نقشههای اجرایی و تحلیل سازه میرسد. در این مرحله، مهندسان نقشههای معماری، سازهای و محاسبات اولیه سازه را بررسی میکنند و در صورت ایجاد هر گونه تغییر (مانند تغییر کاربری، افزایش طبقات یا انجام اصلاحات) آن را با وضعیت فعلی سازه مقایسه میکنند. در نهایت عملکرد ساختمان در برابر بارهای اضافی و لرزهای ارزیابی میشود.
مراحل مقاوم سازی بتن: 5. تعیین نقاط ضعف و انتخاب روش مقاوم سازی
اگر مقاومت بتن تأیید نشود چه باید کرد؟
پس از بررسیهای لازم، نقاط ضعف سازه بتنی مشخص میشود و مهندس طراح با توجه به نتایج آزمایشها، تحلیل سازه، نوع کاربری ساختمان، بودجه و شرایط اجرایی، بهترین روش مقاوم سازی بتن را انتخاب میکند.
اگر مقاومت بتن تأیید نشود چه باید کرد؟
در صورت تایید نشدن مقاومت بتن، ابتدا با آزمایشهای تکمیلی مقاومت واقعی بتن محاسبه میشود و پس از آن مهندس سازه با تحلیل مجدد، تاثیر این کاهش مقاومت بر ایمنی ساختمان را ارزیابی میکند. در نهایت اینکه در صورت نیاز از روش های مقاوم سازی بتن مانند FRP، ژاکت بتنی یا ژاکت فولادی برای تقویت سازه استفاده میشود. با این حال در موارد بحرانی ممکن است تعویض یا تخریب بخش آسیبدیده انجام شود.
شرکت های ترمیم سازه بتنی از چه روش هایی برای تقویت بتن استفاده می کنند؟
اگرچه بتن یکی از مصالح بسیار مقاوم است اما در برابر نیروهای کششی و برشی مقاومت بسیار کمی دارد. این مساله استفاده از انواع روش مقاوم سازی بتن را لازم میسازد. از جمله این روشها میتوان به مقاومسازی بتن با FRP، استفاده از ژاکت بتنی یا فولادی برای مقاوم سازی بتن، مقاومسازی با ورقهای فولادی، افزایش مقطع بتنی اعضای سازه بتن، مقاومسازی با دیوار برشی، بادبند، تکنیک پیش تنیدگی و پس کشیدگی، سیستم های جاذب انرژی و دمپرها و جداگر های لرزهای اشاره کرد که در ادامه هر کدام را توضیح میدهیم.
روش های مقاوم سازی بتن: 1. مقاوم سازی با FRP
روش مقاوم سازی بتن با FRP یکی از روشهای نوین و پرکاربرد برای افزایش مقاومت و دوام سازههای بتنی است. در این روش از الیاف پلیمری تقویت شده (FRP) که ترکیبی است از الیاف مقاوم و رزین، برای تقویت اعضای سازه بتن استفاده میشود. این مصالح به سطح بتن میچسبد و یک لایهی مقاوم ایجاد میکند که باعث افزایش مقاومت خمشی، برشی و فشاری، بهبود شکلپذیری و افزایش طول عمر سازه بتن میشود. از مزایای مقاوم سازی با FRP میتوان به وزن کم، مقاومت بالا، سرعت اجرای مناسب و حداقل افزایش بار اشاره کرد.
روش های مقاوم سازی بتن: 2. مقاوم سازی با ژاکت بتنی
اجرای ژاکتهای بتنی نیز روشی متداول در مقاوم سازی سازههای بتنی است. این روش شامل پوشاندن دیوار، سقف یا ستون با یک لایهی بتن جدید است که از فولاد نیز برای تقویت آن استفاده میشود. ژاکتهای بتنی معمولا برای تقویت بتنهایی استفاده میشوند که دچار ترک خوردگی یا افت کیفیت شدهاند و بدون ایجاد خرابی شدید، سازه بتنی را تقویت میکنند.
روش های مقاوم سازی بتن: 3. مقاوم سازی با ژاکت فولادی
مقاوم سازی با ژاکت فولادی از روشهای متداول برای تقویت اعضای بتنی آسیبدیده یا دارای ظرفیت باربری ناکافی است. در این روش، صفحات یا مقاطع فولادی در اطراف تیرها، ستونها یا سایر اعضای سازه نصب میشوند تا مقاومت فشاری، کششی و شکلپذیری آنها را افزایش دهند. اگرچه فولاد نیز در برابر خوردگی و آتشسوزی نیازمند پوشش محافظ است اما به خاطر وزن کمتر، سرعت اجرای بالاتر و هزینهی اجرایی مناسب تر نسبت به ژاکت بتنی بیشتر کاربرد دارد. با این حال انتخاب بین روش مقاوم سازی بتن با ژاکت بتنی یا ژاکت فولادی بستگی به شرایط و اهداف پروژه دارد.
روش های مقاوم سازی بتن: 4. مقاوم سازی با ورق های فولادی
در این روش مقاوم سازی بتن، ورق های فولادی به صورت دقیق به سقف متصل شده و فضای بین سقف و ورق نیز با مصالح اپوکسی رزین پر میشود. این مصالح هم چسبندگی خوبی دارند و هم در برابر زلزله و انتقال بار، مقاومت خوبی نشان میدهند.
روش های مقاوم سازی بتن: 5. افزایش مقطع بتنی اعضای سازه
افزایش مقطع بتنی اعضای سازه روشی برای تقویت تیرها، ستونها، دیوارهای برشی و فونداسیون است. در این روش پس از آمادهسازی سطح بتن موجود، میلگردهای جدید به عضو متصل شده و یک لایه بتن مسلح در اطراف آن اجرا میشود تا ابعاد مقطع افزایش یابد. این کار باعث افزایش ظرفیت باربری، مقاومت خمشی و برشی، سختی سازه و بهبود عملکرد آن در برابر بارهای ثقلی و زلزله میشود. روش مقاوم سازی بتن با افزایش مقطع بتنی همان روش ژاکت بتنی است که بیشتر در پروژههایی بکار میرود که اعضای سازه دچار ضعف مقاومتی هستند یا مقاومسازی به منظور تغییر کاربری و افزایش بار ساختمان انجام میشود.
روش های مقاوم سازی بتن: 6. مقاوم سازی با دیوار برشی
مقاوم سازی بتن با دیوار برشی یک روش دیگر برای مقاومسازی ساختمان در برابر زلزله است. دیوار برشی در واقع عناصری از ساختمان است که در برابر نیروهای افقی مقاومت میکند و با ایجاد کرنشهای ترکیبی پیچشی، خمشی و محوری از تخریب ساختمان در برابر این نیروها که معمولا ناشی از زلزله است، جلوگیری مینماید و بار ناشی از لرزش را به فونداسیون ساختمان منتقل میکند.
روش های مقاوم سازی بتن: 7. مقاوم سازی با بادبند
استفاده از بادبند فولادی روشی برای مقاوم سازی سازه بتنی و افزایش سختی، شکلپذیری و مقاومت برشی آن است. اگرچه این روش مقاوم سازی بتن با بادبند به خاطر هزینهبر بودن و مشکلات اجرا و تامین جزئیات تیر پیوند رایج نیست اما سایر انواع سیستمهای مهاربند همگرا میتوانند برای بهینهسازی و تقویت سازههای بتنی بکار برده شوند.
روش های مقاوم سازی بتن: 8. تکنیک پیش تنیدگی و پس کشیدگی
تکنیک پیش تنیدگی و پس کشیدگی از روشهای سنتی برای مقاوم سازی بتن است که برای پیش تنیده کردن سازههای بتنی مسلح استفاده میشود و به این صورت ظرفیت باربری سازه افزایش یافته و مقاومت سازه نیز بیشتر میشود.
روش های مقاوم سازی بتن: 9. سیستم های جاذب انرژی و دمپر ها
سیستمهای جاذب انرژی برای مقاوم سازی بتن با جذب انرژی حاصل از حرکات نیرومند زمین، باعث میشوند سازه در جای خود بماند و مقاومت بیشتری در برابر ضربهها، زمین لرزه یا احتمال ریزش داشته باشد. سیستمهای جاذب انرژی به دمپر یا مستهلککننده انرژی نیز معروف هستند و بر پایه افزایش ضریب میرایی ساختمان ایجاد میشوند. در واقع وقتی میزان میرایی کاهش پیدا کند، دامنه نوسانهای ساختمان و به تبع آن آسیب ساختمان کمتر میشود.
روش های مقاوم سازی بتن: 10. جداگر های لرزه ای
جداگرهای لرزهای در روش مقاوم سازی بتن نیز مولفههایی هستند که مانع انتقال نیرو به سازه اصلی میشوند. این جداساز در تراز پایه ساختمان نصب شده و بین سازه و زمین جداساز حرکتی ایجاد میکنند. به این صورت در زمان زلزله، جداگرهای لرزهای مانع از تخریب ساختمان میشوند. با این حال این روش مقاوم سازی بتن فقط در ساختمانهایی با وزن و ارتفاع مشخص کاربرد دارد و به صورت رایج استفاده نمیشود.
کدام روش مقاوم سازی برای کدام مشکل سازه ای مناسب است؟
انتخاب مناسبترین روش مقاوم سازی بتن به فاکتورهای مختلفی مانند نوع عضو سازه، علت ضعف سازه، میزان آسیب و شرایط اجرایی پروژه بستگی دارد. به همین دلیل مهندسان پس از ارزیابی سازه روشی را انتخاب میکنند که علاوه بر تامین ایمنی، از نظر اقتصادی و اجرایی نیز کاربردی باشد. در ادامه رایجترین روشها برای بخشهای مختلف سازه را بررسی میکنیم.
مقاوم سازی ستون های بتنی
برای تقویت ستونهای بتنی از روشهایی مانند ژاکت بتنی، ژاکت فولادی و الیاف FRP استفاده میشود که باعث ظرفیت باربری، مقاومت فشاری و شکلپذیری ستون شده و عملکرد آنها را بهبود میدهند.
مقاوم سازی تیر های بتنی
برای مقاوم سازی تیرهای بتنی آسیب دیده یا دچار ضعف خمشی و برشی میتوان از روش مقاوم سازی بتن با ورق یا الیاف FRP، ژاکت بتنی، ژاکت فولادی یا سیستمهای پیشتنیدگی و پستنیدگی استفاده کرد. انتخاب روش مناسب به میزان بارگذاری، نوع آسیب و محدودیتهای اجرایی پروژه بستگی دارد.
مقاوم سازی دال های بتنی
برای افزایش مقاومت دال های بتنی میتوان از الیاف FRP، افزایش ضخامت دال با بتن مسلح و اجرای لایهی بتنی جدید با سیستمهای پیشتنیدگی استفاده کرد که همگی میتوانند باعث افزایش ظرفیت خمشی و کاهش تغییر شکل دال ها شوند.
مقاوم سازی فونداسیون بتن
اگر ظرفیت پی ساختمان برای تحمل بارهای جدید کافی نباشد یا نشستهای غیرمجاز در سازه مشاهده شود، مقاوم سازی فونداسیون بتن انجام میشود. برای این کار روشهای مختلف مانند افزایش ابعاد فونداسیون، اجرای ژاکت بتنی یا ترزیق دوغاب و بهسازی خاک بکار برده میشود ک باعث افزایش ظرفیت باربری پی و کاهش نشست سازه میشوند.
مقاوم سازی ساختمان های آسیب دیده
برای مقاوم سازی ساختمانهای آسیبدیده معمولا از چند روش مختلف استفاده میشود که میتواند شامل استفاده از مقاوم سازی به روش های FRP، ژاکت بتنی یا فولادی، دیوار برشی، بادبند، دمپرهای لرزهای و افزایش مقطع بتنی اعضای سازه باشد.
مقاوم سازی ساختمان های بتنی قدیمی
اگرچه تمام ساختمانهای قدیمی نیاز به مقاوم سازی بتن ندارند اما ترک سازهها، آسیب و خوردگی ستونها یا لرزش غیرعادی کف طبقات نشانههایی برای لزوم استفاده از روش مقاوم سازی بتن و سازه بتنی هستند. بعلاوه تغییر کاربری مانند تبدیل ساختمان مسکونی به اداری، انباری به کارگاهی و موارد دیگر نیز دلیل مهم دیگری برای مقاوم سازی ساختمانهای بتنی قدیمی است.
دلایل نیاز ساختمان های قدیمی به مقاوم سازی
ساختمانهای قدیمی معمولا مطابق با آییننامههای امروزی نیستند و در بسیاری از این ساختمانها جزئیات اتصال، مقدار آرماتور، کیفیت بتن یا مهاربندی با استانداردهای امروزی فاصله دارد. به همین خاطر ساختمانهای قدیمی در برابر خطرات آسیبپذیرتر هستند. در واقع میتوان گفت ضعف سازههای قدیمی میتواند در ستونها، دیوارهای برشی، فونداسیون یا حتی سقف باشد و نادیده گرفتن این موارد در آینده پرهزینه خواهد بود. بنابراین تشخیص و مقاومسازی بتن یک ضرورت جدی است.
روش های مناسب مقاوم سازی ساختمان های قدیمی
انتخاب روش مقاوم سازی بتن در ساختمان های قدیمی باید با توجه به نوع سازه، میزان آسیب، شرایط بهرهبرداری و بودجه انجام شود. در برخی سازهها تقویت موضعی یا اصلاح اتصالات میتواند کافی باشد اما در برخی دیگر، افزودن اعضای جدید یا اجرای روش مقاوم سازی اساسی ضرورت دارد. به طور کلی میتوان از روشهای مختلفی مانند ژاکت بتنی یا فولادی، الیاف FRP، تزریق رزین، اجرای دیوار برشی و تقویت اتصالات برای مقاوم سازی ساختمان های بتنی قدیمی استفاده کرد.
مقاوم سازی بتن در برابر سایش
مقاومت بتن در برابر سایش یکی از فاکتورهای مهم در افزایش دوام سازههای بتنی است. سایش مداوم به مرور زمان میتواند باعث تخریب سطح بتن، کاهش ضخامن پوشش و افت عملکرد سازه شود. به همین خاطر در پروژههایی که بتن در معرض سایش قرار دارد، استفاده از روش مناسب برای افزایش مقاومت سایش ضروری است.
عوامل کاهش مقاومت سایشی بتن
از عواملی که باعث کاهش مقاومت سایشی بتن میشوند میتوان به پایین بودن مقاومت فشاری بتن، نسبت آب به سیمان بالا، عملآوری نامناسب، استفاده از سنگدانههای ضعیف، کیفیت پایین اجرای بتن، ایجاد ترکهای سطحی، نفوذ مواد شیمیایی و فرسایش ناشی از عوامل محیطی اشاره کرد.
روش های افزایش مقاومت سایشی بتن
برای افزایش مقاومت سایشی بتن میتوان از روشهای مختلفی استفاده کرد. برای مثال کاهش نسبت آب به سیمان، استفاده از سنگدانههای سخت و باکیفیت، عملآوری صحیح بتن و بکاربردن افزودنیهای معدنی از مهمترین اقدامات در مرحله اولیه ساخت هستند. استفاده از کفپوشهای سختکننده، پوششهای اپوکسی یا پلیپورتان، مواد نفوذگر سختکننده بتن و ترمیم سریع ترکها و آسیبهای سطحی نیز میتواند به افزایش دوام و مقاومت بتن در برابر سایش کمک کند. انتخاب روش مقاوم سازی بتن بسته به شرایط، شدت سایش و نوع کاربری سازه انجام میگیرد.
مقاوم سازی بتن در برابر حرارت و آتش
آتشسوزی میتواند سازه را از جهات مختلف تخریب کند. به همین خاطر است که مقاوم سازی بتن در برابر آتش یا پوشش ضدحریق سازههای بتنی که با بتن معمولی ساخته میشود، اهمیت زیادی دارد. مقاوم سازی بتن در برابر حرارت و آتش در ساختمانهای مهم مانند نیروگاهها و بیمارستانها، خروجی تونلها، زیرساختها و ابنیه فنی مهم ضروری است.
روش های مقاوم سازی بتن در برابر حرارت
از روشهای افزایش مقاومت بتن در برابر آتش و حرارت میتوان به این موارد اشاره کرد:
- کاهش نسبت آب به سیمان
- استفاده از پوششهای ضدحریق
- استفاده از بتنهای نسوز یا حاوی الیاف پلیپروپلین
- تقویت اعضای سازه با ژاکت بتنی
- استفاده از پوششهای محافظ روی میلگردها
مقایسه روش های مقاوم سازی بتن از نظر هزینه، اجرا، دوام و کاربرد
| روش مقاومسازی | مزایا | معایب | کاربرد اصلی |
|---|---|---|---|
| FRP | وزن کم، سرعت اجرای بالا، عدم افزایش بار مرده، اجرای نسبتاً آسان | هزینه نسبتاً بالای مصالح | تقویت تیرها، ستونها و دالهای بتنی |
| ژاکت بتنی | افزایش قابلتوجه مقاومت و سختی، دوام بالا، بهبود ظرفیت باربری | اجرای زمانبر، افزایش ابعاد اعضا و وزن مرده سازه | تقویت اعضای باربر مانند تیر، ستون و فونداسیون |
| ژاکت فولادی | سرعت اجرای بالا، افزایش چشمگیر ظرفیت باربری، افزایش شکلپذیری سازه | نیاز به پوشش محافظ در برابر خوردگی و آتشسوزی | مقاومسازی تیرها و ستونهای سازه |
| دیوار برشی | افزایش مقاومت و سختی جانبی، بهبود عملکرد لرزهای سازه | افزایش وزن و سختی سازه، نیاز به اجرای فونداسیون مناسب | افزایش مقاومت سازه در برابر نیروهای جانبی و زلزله |
| بادبند | اجرای سریع، افزایش مقاومت جانبی، وزن کمتر نسبت به دیوار برشی | ایجاد محدودیت معماری و احتمال اشغال فضای مفید | بهبود عملکرد لرزهای و کنترل تغییرمکان جانبی |
| دمپر | جذب و مستهلککردن انرژی زلزله، کاهش ارتعاش و آسیب سازه | هزینه طراحی، نصب و نگهداری نسبتاً بالا | کاهش پاسخ لرزهای و کنترل ارتعاشات سازه |
| جداگر لرزهای | کاهش انتقال نیروهای زلزله، بهبود عملکرد سازه بدون افزایش زیاد سختی | هزینه اولیه بالا و نیاز به طراحی و اجرای تخصصی | محافظت لرزهای ساختمانهای مهم و حساس |
انتخاب روش مقاوم سازی بتن مناسب بستگی به فاکتورهای مختلفی دارد. روش FRP به دلیل وزن کم، سرعت اجرای بالا و عدم افزایش بار مرده گزینهای مناسب برای تقویت تیرها، ستونها و دالها است با این حال هزینهی مصالح نسبتا بالاست.ژاکت بتنی دوام و مقاومت بالا ایجاد میکند و برای تقویت اعضای باربر سازه کاربرد دارد ولی اجرای آن زمانبر بوده و باعث افزایش وزن سازه میشود. ژاکت فولادی سرعت اجرای بالاتری نسبت به ژاکت بتنی دارد و ظرفیت باربری را نیز به طور چشمگیری افزایش میدهد اما برای جلوگیری از خوردگی و آتشسوزی نیاز به پوشش محافظ هست. در نهایت اینکه روشهایی مانند دیوار برشی و بادبند نیز بیشتر برای افزایش مقاومت لرزهای سازه کاربرد دارند درحالی که دمپرها و جداگرهای لرزهای با کاهش انتقال نیروهای زلزله، عملکرد سازه را بدون افزایش زیاد سختی، بهبود میبخشند.
هزینه مقاوم سازی سازه بتنی به چه عواملی بستگی دارد؟
هزینه مقاوم سازی سازه بتنی به فاکتورهای مختلفی بستگی دارد که در ادامه به آنها اشاره میکنیم:
- میزان آسیب و فرسودگی سازه
- نوع عضو نیازمند مقاومسازی (مانند ستون، تیر، دال یا فونداسیون)
- روش مقاوم سازی مورد نظر
- متراژ و حجم عملیات
- قیمت مصالح
- پیچیدگی عملیات اجرایی و موارد دیگر
البته لازم به ذکر است آزمایشهای اولیه و ارزیابی فنی نیز بر هزینهها افزوده میشود.
تاکنون دیدگاهی برای مقاله روش های مقاوم سازی بتن: 10 روش مقاوم سازی سازه بتنی + عکس ثبت نشده است
اولین دیدگاه را ثبت کنید